«نسیمی از کوی دوست» عنوان همایش باشکوهی بود در بزرگداشت استاد محمدرسول شیرازی که در عصر پاییزی سی ام آبان 94 در سالن اجتماعات دکتر محمد فاضلی دانشگاه آزاد برگزار شد. جلسه با استقبال فراوانی روبه رو شد. در این مراسم آقایان محمد رؤوف توکلی بانه ای(از دوستان ایشان)، احسان اخوان ، علاءالدین اسعدی(از شاگردان نزدیک استاد شیرازی)، محمد حسین برومند(رییس آموزش و پرورش سقز) و نظام غفاری(عضو شورای شهر سقز) هریک از نگاه های مختلف در باره مقام استاد شیراز سخن راندند. بنده نیز به عنوان دبیر همایش در آغاز یادی از حضرت استاد کردم. در پایان لوح تقدیری تقدیم همسر گرامی وی، حاجیه خانم ثریا زرینی شد. از نکات جالب این همایش برپایی نمایشگاه خوشنویسی دو نفر از خوشنویسان برجسته آقایان شهرام شمسی و اسعد قدیمی بود با مضامین شعر شعرای سقزی. همچنین مجله رنگی و زیبایی با کاغذ گلاسه حاوی دو مقاله از استاد مصطفی کیوان که از تهران فرستاده بودند و مقاله ای از بنده در باره آقای شیرازی در تیراژ یکهزار جلد منتشر شده بود که در بین حضار توزیع شد و از آنجا که استاد شیرازی دبیر آموزش و پرورش بوده به همه مدارس شهر و روستا نیز ارسال شد. در حمایت از این همایش، شورای شهر سقز، آموزش و پروش و اتحادیه پوشاک و کفش نیز دانشگاه را یاری رساندند که جای تشکر دارد. گفتنی است که استاد شیرازی که جد بزرگش از شیراز به سقز کوچیده بود در 1314 در سقز متولد شد و در دانشگاه تبریز رشته انگلیسی را به پایان برد و معلم شد. شاگران زیادی را پرورش داد و همزمان به تحقیق و مطالعات جدی روآورد. اهل شعر و نویسندگی و ترجمه بود. کتاب «بنیاد جهان» مک میلان را به شیوایی به فارسی ترجمه کرد که در باره تاریخ شکل گیری جهان به زبان نوجوانان است. همچنین «زمزمه محبت» عنوان مجموعه شعری است از که پس از درگذشتشان منتشر شد. این استاد در مسجد دیمه کاران سقز دارای جلسات تفسیر قرآن نیز بود و عده زیادی از جوانان در این جلسات معنوی شرکت می کردند. در اثر بیماری در سن 54 سالگی در نوزدهم شهریور 1368 به رحمت ایزدی پیوستند و مردم سقز و دوستدارانش را داغدار کردند. ضمن تشکر از همه عزیزانی که ما را در انجام این وظیفه فرهنگی یاری دادند گفتنی است که برگزاری چنین همایشهایی هراز گاهی ضروری به نظر می رسد تا جوانان و نوباوگان با بزرگان سرزمینشان بهتر و بیشتر آشنا شوند. بسیاری از جوانان تصور می کردند که استاد شیرازی مربوط به شیراز است نه سقز.
